aşk dikenler arasında açan bir güldür

Derin sularda yüzmek gibi bir şey bu,

Kaçış yok zalimin zulmünden,heder olmuş hayatlar

Geçiyor bir bir gözümün önünden…

Kurumuş yapraklar kalbimin etrafını sarmış

Üflüyorum uçmuyorlar artık

Yalnızlığın sesleri yükseliyor gramafonumun içinden

Tane tane bir baharın soluşu canlanıyor hayalimin perdesinde

Kötülükleri alkışlıyorum parmaklarımın arasından

Her şey garip gelmeye başlıyor

Pişmanlığın sellerinin arasından yalanlamaya çalışıyorum kainatı

Sevemedim işte bu hayatı

Ne yapmalıydım?

Kalbi kırık bir insan ne yapabilir ki?
Takvim yaprakları dökülüyor saçlarımın arasından

Hani ilaçtı zaman,bütün gücüyle dayanırdı hani insan hüzünlere?

Öyle olmuyor…Hayat bizzat kendisi söyledi bunu bana.

Canlı canlı…

Korkuyorum artık

Günahların batağında biraz daha ilerlemekten

Anlaşılmak istenir insan hayat tarafından

Yıpranmak isteyen ben miydim ki,yoksa hayat mıydı beni yıpratmak isteyen?
Çocukluğumun oyuncakları gibi

Her bir yerinde parmaklarımın mutluluğu gizli…

Ama hayatın parmaklarının tadı çok acı

Hem de çok pahalı,bir daha almak istemiyorum o tadı

Batmaktan battım hayatın derinliklerine

Sıcacık bir hikayeydi oysa ki yazmak istediğim

Bir perdelik piyesti hayatım,oynamak istediğim

Garip,çok zormuş alışmak buna,

Yaşama kızmadan,aldırmadan yaşamak çok zormuş,

Ben hala alışamadım

Zormuş,göz yaşlarımın tenimden batağa doğru akması

Zormuş,çok zormuş

Bu dünyadan yaşamak

Zormuş bu hayatın çilesi

Çok zormuş…